Autorka: Zuzanna Forszpaniak
Jeśli kupiłaś AKADEMIĘ POCZĄTKUJĄCEGO LOGOPEDY, posiadasz już dostęp do poniższych szkoleń:)
Zawartość:
1.Skuteczna diagnoza miofunkcjonalna dziecka
2.Dyslalia praktycznie – przykłady konkretnych ćwiczeń i zabaw
3.Trudne przypadki w aspekcie dyslalii
Dostęp: 12 mc
Opisy:
Tytuł: Dyslalia praktycznie – przykłady konkretnych ćwiczeń i zabaw
Opis: Co zrobić, kiedy nie mamy pod ręką narzędzi do terapii konkretnej trudności dziecka? Jak radzić sobie, gdy torba z materiałami pęka w szwach, bo mamy przygotowane miliony pomocy na każde zajęcia? W jaki sposób wykorzystywać posiadane już gry i zabawki do celów terapeutycznych? O wszystkim opowiem podczas tego spotkania. Zaprezentuję swoje ulubione pomoce dydaktyczne oraz sposoby ich wykorzystania. Każda gra może spełniać różne zadania i przydać się na różnych etapach terapii. Waga dobrej terapii nie przelicza się bezpośrednio na kilogramy torby logopedy 😉
Tytuł: Trudne przypadki w aspekcie dyslalii
Opis: W trakcie tego spotkania omówimy sytuacje , które wymagają bardzo indywidualnego planowania terapii. Zastanowimy się, jaka powinna być kolejność wywoływania głosek przy dyslalii wielorakiej (i czy ta kolejność zawsze jest taka sama). Ustalimy, jakie działania trzeba podjąć, kiedy dyslalia dziecka ma związek z nieprawidłowymi funkcjami prymarnymi. Porozmawiamy też o możliwościach i obowiązkach logopedy w sytuacji, kiedy działania terapeutyczne podejmowane w gabinecie nie są kontynuowane w warunkach domowych.
Tytuł: Skuteczna diagnoza miofunkcjonalna dziecka
Opis: Kiedy do gabinetu przychodzi nowe dziecko, logopeda staje się… Detektywem. Sprawdza budowę i sprawność aparatu artykulacyjnego, ocenia wymowę i zaczyna dociekać, skąd wzięły się trudności podopiecznego. Wargowo-zębowa artykulacja głosek „p”, „b”, „m” oraz realizacja głoski „sz” (i „ż”) w sposób przypominający bardziej dźwięk „f” (i „w”) to poszlaki, które pozwalają podejrzewać, że przyczyną jest osłabienie mięśnia okrężnego ust kompensowane wzmożoną aktywnością mięśnia bródkowego. Na tym jednak praca detektywa się nie kończy. Trzeba przecież ustalić, co jest źródłem owej dysharmonii mięśniowej u danego dziecka. Ustny tor oddechowy? A może coś innego? Trzeba zebrać wszystkie poszlaki, przeanalizować dowody i zrekonstruować przebieg powstawania nieprawidłowości.
„Diagnoza miofunkcjonalna” brzmi tajemniczo? Zapraszam na spotkanie – razem rozwikłamy zagadkę zaburzeń kompleksu ustno-twarzowego.
